روايه بقلم سارة بكري
………………………………… أدهم عمل أعلانات فى كل مكان ونزل صورة لمراتوا واللى يشوفها يطلع مكافأة ، كان حاسس بنفسه ضايعة وهى مش موجودة ،وقف قدام صورة مى . أدهم : انا مش قد ثقتك … أتجوزت أختك و حبيتها … انا حبيتها ؟؟ … لاء انا محبتش غيرك يا مى انا هدور عليها عشانك وبس ولما تتعالج هطلقها وتجوز اللى قلبها يختارو
…….. الصبح طلع فى المستشفى ، مريم بتفتح عيونها ببطئ لقت شاب نايم على كرسى
هزته وهى مخضوضة ، الشاب فاق بسرعة
مريم : انا فين ؟؟ … وانت مين الشاب : إنتي فى المستشفى وانا حليم اللى أنقذتك مريم : أنقذتنى … انا مش فاكرة أى حاجة غير لما فارس كان بيض.ربنى … هو فارس كان بيض.ربنى وانت أنقذتنى؟ الشاب : لاء انا مش فاهم مين فارس ده … ده أخوكى ولا مين مريم : لاء أبن عمى … انا مش عاوزة أرجعلوا تانى ده شخص سادى اوى الشاب : متقلقيش انا هحميكى منه … هو انتى إسمك ايه
مريم بإبتسامة خفيفة : مريم عدى تلات أيام أتكتبلها خروج و حليم أخدها عندهم وهى قعدت فى شقته مريم بتبص فى الشقة: انت عايش هنا لوحدك حليم : انا وأختى هى زمانها على وصول متخافيش وحليم راح جمعته ، وهو فى الجامعة قابل اسماء حليم : مالك يا اسماء اسماء : بنت عمى يا حليم بنت عمى تاهت
هو السبب فى كل حاجة حليم : هو مين وتاهت فين اسماء : جوزها هو السبب مريم مكنتش تعرف حاجة هو اللى خط.فها و هى هربت منو
اسماء بتعيط وفــ,,ـارس بيردد بصدمة : مريم !! … ممكن اشوف صورتها كده اسماء طلعت صورة ليها وهو اتفاجئ جدا لما لقا مريم هيا هيا مريم اللى عندو فى البيت
حليم : دى هيا مريم اسماء : انت تعرفها يا حليم ؟؟ اكيد شوفت الأعلان حليم : دى مريم … امبارح لقيتها عاملة دــ,,ـــــادثة وعربية خبطتها …. هى عندى فى البيت اسماء بفرحة : بجد يا حليم ولا بتقول كده عشان تفرحنى
حليم : تعالى معايا وشوفى … والله هى ………… مريم : أكيد مفيش أكل وحليم هيجى جعان لازم أعملوا مريم قامت بالعكاز وقعدت على كرسة وطلعت أكل وبدأت تطبخ وهى مُبتسمة وبتفتكر ان هو الوحيد اللى أنقذها
وهو اللى خباها من عمامها ونسيت ان أدهم هو الوحيد اللى بعدها عن عمامها . عملت شعرها لفوق بطريقة جميلة وكانت لابسة لبس أنيق من لبس أخت حليم ، وساعة عدت لحد ما الباب خبط جريت وفتحت لقته حليم ، أبتسمت بخجل .
